Een handelaar die een gebruikte auto zonder btw heeft ingekocht, mag de margeregeling toepassen. De Nederlandse Belastingdienst omschrijft die regeling als heffing over het verschil tussen verkoopprijs en inkoopprijs, dus over de winstmarge, en niet over de hele omzet. Op zo'n factuur mag geen btw apart worden vermeld. In Duitse advertenties heet dat Differenzbesteuerung.
Staat er Mehrwertsteuer ausweisbar, dan is het een btw-auto en komt het btw-bedrag apart op de factuur te staan.
Voor een particulier
Bij een gebruikte auto maakt het voor de Nederlandse btw geen verschil: die is niet verschuldigd. Het verschil zit in de opbouw van de Duitse prijs. Bij een btw-auto zit de Duitse btw in het bedrag en is die voor een particulier niet terug te vragen.
Anders wordt het bij een auto die volgens de Nederlandse wet nieuw is. Daarvoor gelden twee maatstaven: minder dan zes maanden sinds de eerste ingebruikneming, of niet meer dan 6.000 kilometer op de teller. Het wetsartikel zet daar het woord of tussen, geen en. Aan een van beide voldoen is dus genoeg. In dat geval is er Nederlandse btw verschuldigd en mag de margeregeling niet worden toegepast.
Voor een ondernemer
Bij een btw-auto staat er een bedrag op de factuur dat via de aangifte verwerkt kan worden. Bij een marge-auto staat er per definitie geen btw op, en valt er dus ook niets te verwerken. De Duitse heffing blijft dan onderdeel van de kostprijs.
Bij twijfel over de status van een concrete auto is de factuur leidend, niet de advertentie.